Sofie Van Overloop, fotograaf

over
mezelf

Ik ben Sofie, 34 jaar en sinds 2007 samen met Zivo... (ja, zijn echte naam is Ive) 🙂 We hebben samen een zoontje Finn en een dochtertje Iza.

Ik houd van het leven met mijn gezin in Hamont-Achel, zomeravonden en herfstlicht, etentjes met vrienden/familie, snowboarden, bbq’s winter en zomer (Zivo’s passie!)… en andere typische geluksmakers zoals wandelen in de natuur en op vakantie gaan. Toen ik 18 jaar was en klaar om verder te studeren, wist ik nog steeds niet in welke richting te gaan. Tot mijn mama mij het idee gaf om fotografie te volgen. Zij had zelf een professionele camera en fotografeerde heel graag. Hoewel ze soms dacht : “oei, ik heb haar toch niet in de verkeerde richting geduwd?”, ben ik haar enorm dankbaar voor die raad… of eerder ‘dat inzicht’. Ik schreef me in voor een opleiding aan de media & design academie in Genk en 4 jaar later kon ik mezelf ‘master in de beeldende kunsten’ noemen. Klinkt chic eh 😉

Na mijn studies , startte ik als ‘editor’ bij fotograaf Peggy, maar na 2 jaar besloot ik m’n eigen ding te gaan doen. Ik vroeg mijn ondernemingsnummer aan in 2011 en sindsdien ben ik een soort gekke fotografie-verslaafde geworden.  Het juiste moment vangen, herinneringen vastleggen… het heeft mijn kijk op de wereld in de positieve zin veranderd!

Naast mijn job als fotografe, ben ik ook leerkracht fotografie aan CVO de Verdieping.  Deze combinatie vind ik super! Beide ‘mensen-jobs’ en ik kan iedere dag met fotografie bezig zijn. 

Ik had al vrij snel door dat ik het geduld niet heb voor natuurfotografie en dat ik architectuurfotografie wel leuk vind voor even, maar liefst niet elke dag. Mensen fotograferen, dat is wat ik wil doen en dat is wat mij energie geeft!

Je passie vinden is 1 ding, die ook volgen is iets anders.

Ik houd van de uitdaging om telkens weer op zoek te gaan naar toffe composities en interessant licht, om te streven naar spontaniteit door mensen op hun gemak te stellen. (Ik sta zelf echt niet graag voor de camera, ik weet wat het is…)

De puurheid van een kind vind ik geweldig… en je dan volledig in hun wereldje inleven om zo expressies en ‘echte’ emoties uit te lokken. Echte beelden met mooie kleuren, het contact met mensen en de geluksmomentjes tijdens de bewerking van de foto’s vind ik super. Dat motiveert mij iedere dag opnieuw om beter te worden.